CD Presentatie Robert Caarels

CD presentatie Robert Caarels bij Café de Appel in Hengelo (11 september 2009)

   Vrijdagavond 11 september was de CD presentatie van Robert Caarels bij café de Appel in Hengelo. Tom Tom hielp ons een
   handje om de weg te vinden want we hadden geen idee waar het was. Bij aankomst is het altijd erg leuk om alle bekenden
   weer te zien en worden er vele handjes geschud en gezoend…… Nee niet met Robert Caarels maar met de vrouwtjes ja!

   Het is een klein café waardoor het al snel erg vol lijkt. Op zich natuurlijk heel mooi voor een presentatie, kun je zeggen dat je
   een volle bak had maar als er dan 100 man meer op af komt heb je toch gauw een probleempje.
   Dat gebeurde gelukkig niet en het was vanaf het begin al een leuke en gezellige boel.

De sfeer zit er dan ook al lekker in als zanger August gaat beginnen met het nummer “Overstag”.
Hij is de eerste artiest vanavond en hoeft niet veel moeite te doen om het publiek mee te krijgen waardoor hij zich geheel op zijn zang kan concentreren. Dat werpt zijn vruchten af want hij staat er wel weer eventjes vandaag hoor. Wat gaat deze jongen met grote sprongen vooruit zeg!

Zo stonden we een half jaar geleden elkaar nog verbaasd aan te kijken bij het horen van zijn eerder opgenomen singles met de gedachte van “Wat moeten we hier nu weer mee?”
Nu staan we “Ik kan met jou de hele wereld aan” mee te zingen voor aan het podium en soms lijkt het zelfs even of Jannes op het podium staat , zo dicht ligt het bij elkaar.
August groeit bij elk optreden dat moge duidelijk zijn, en dat alles 100 % live en niet zoals we ook wel eens zien dat men meezingt met een vooraf opgenomen orkestband.

Na een kleine pauze komt Robert Caarels het podium op. Hij is erg verheugd dat er zovele mensen zijn op komen dagen bij zijn presentatie. Hij begint met “Ik hou der zo van” van Gerard Joling gevolgd door “Kom wie wil er met me dansen” van Frank Verkooijen. Robert is erg zenuwachtig. Zo blijkt wel als hij het volgende nummer aankondigt als “Hey lekker ding” van Frans Bauer terwijl het toch echt anders heet: “Jou hart is net als chocolade” is de enige juiste titel. Daarna kondigt hij een nummer van Gerard Joling aan want daar heeft hij nog niets van gedaan zegt hij. Oh nee? En dat eerste nummer dan? Ik hou der zo van? Oh ja dat klopt. Gelukkig maar want ik ging al aan mezelf twijfelen. Dan kondigt hij het nummer aan als ““Ik hou der zo van” maar die had je al gezongen Robert, dit is “Het is nog niet voorbij” haha.

Het geeft allemaal niets, een paar versprekingen van de zenuwen. Het is ook niet niks om als eenvoudige en nuchtere conciërge zo ineens in het middelpunt van belangstelling te staan voor zoveel mensen. Het is je vergeven en de zang was helemaal super. Het geluid van Nijhuis Muziek trouwens ook. Gelukkig eens een keer juist afgestemde apparatuur op de juiste ruimte.
Geen overkill en kleine dingetjes als teveel of te weinig galm werden vlot en professioneel bijgesteld. Zo hoort het te zijn. Ja we waren erg enthousiast over deze jongens.

Robert zingt verder nog een oud nummertje van Dennis getiteld “Gewoon een vrolijk liedje” en dan komen er een paar Super schlager kneiters waaronder “Karel Gott’s “das Madchen aus Athen” en “Der Junge mit der Mundharmonica dat in een nieuw en modern jasje is gestoken, lekker hoor. De Duitse schlagers liggen hem erg goed en al zijn deze nummers in het westen van het land misschien niet zo gewild, Laat ze daar gewoon uit je repertoire maar hier in de regio moet je ze gewoon blijven doen want iedereen kent ze en zingt ze volop mee.
Robert krijgt bloemen van Richard (management August) die vandaag gestrikt is als bloemenmeisje zo lijkt het. Nadat iedereen “Zoenen!, zoenen!, zoenen!” roept kan Caarel’s dag helemaal niet meer stuk want een kus van zo’n grote stoere Amsterdammer die krijg je niet elke dag haha. Robert komt straks nog een keer terug meet een tweede setje zo laat hij weten, eerst weer even een korte pauze.

Na de pauze krijgen we een artiest te horen die we nog niet eerder hebben gezien. Om heel eerlijk te zijn hebben we nog niet eerder van hem gehoord. Zijn naam is Mike Hail en komt uit Doetinchem. Hij had naar eigen zeggen vier navigatiesystemen nodig om er te komen maar hij is er gelukkig. Zoals velen begon hij met het zingen op verjaardagsfeestjes voor familie en vrienden en was hij vaak de act van de avond. Maar Mike wilde meer, hij besloot de studio in te gaan en een aantal nummers op te nemen. Nadat hij in aanraking kwam met Pim Heutink van de T3 studio in Gendringen werd de hulp ingeroepen van song en tekstschrijver Wim de Vries die twee nummers voor Mike schreef. Mocht u de tent op zijn kop willen zetten, Mike is te boeken via de Muziekmakelaar.(enschede@bmebookings.nl)

Feesten dat kan hij als de beste want het ene naar het andere feestnummer vliegt je om de oren. Eerst “Jij denkt maar dat je alles mag van mij” van Frans Duijts gevolgd door “Kom maar. Kom maar” van Bouke. Met de hitmix van Starkoo waan je jezelf even in de skihut. Dan een nummer van Rene Schuurmans “Laat de zon in je hart” en nog een feestmix van “Zo ver weg”
Dat hij ook andere nummers kan zingen bewijst hij met het nummer “Suspicious minds” van Elvis. Wel eentje in een nieuw jasje maar ook dit gaat hem prima af. Tot slot krijgen we nog de nummers “Och was ik maar” te horen en Mooi Wark’s “In de blote kont” De zang is goed van deze jongen maar ook het entertainments gehalte is erg aanwezig. Zo begint hij aan zijn broek en rits te frummelen op het moment dat het nummer “in de blote kont” begint, en verandert hij teksten van “twee zachte armen om me heen” in “twee zachte benen om me heen”
Het zijn die kleine dingetjes die een glimlach niet kunnen onderdrukken en die laten zien dat de skihut formule nog steeds werkt. We maken na afloop nog even een praatje met Mike en vertellen hem dat we erg geamuseerd zijn door zijn optreden. Ook spreken we af dat we zijn nummers gaan regelen voor in onze playlist.

Dan is het moment aangebroken dat de CD van Robert Caarels getoond word aan het publiek. Van een paar grote fans krijgt Robert wat presentjes o.a een mooie fotocompilatie van hemzelf met lijst en een petje met nieuw Robert Caarels logo. Natuurlijk zet hij deze gelijk op en moet ik denken aan de oude reclame van de Calvé pindakaas. Kent u Petje Pitamientje nog? Precies zo vertederend ziet Robert er nu ook uit whaha
De CD is geen single CD maar ook niet echt een album, eigenlijk net er tussenin.
Een CD met 5 nummers. Drie oudere en twee nieuwe tracks.
Welke? Pfff….. jullie zijn ook niet gauw tevreden he? Nou vooruit dan:
1 Deveny, 2 Als je gaat, 3 Ik ben er niet bang voor, 4 Ohne Zweifel en 5 Hilf mir.

In zijn tweede setje begint hij met “Jij denkt maar dat je alles mag van mij” dat we elke Cd presentatie wel 4 keer voorbij horen komen. Ook vandaag met slechts 3 artiesten is het al de tweede keer, toch knap. Waarom er slechts drie artiesten zijn vertellen we straks. Robert zegt het nummer voor de laatste keer te hebben gezongen, haha heel goed want er zijn er genoeg met dit nummer op het repertoire en jij hebt hele andere kwaliteiten.
Zoals de nummers van Joling, hij zingt “Maak me gek” en dan is het tijd voor een serieus moment.

Robert gaat het nummer “Deveny” zingen waarbij zijn dochter het podium opkomt. We horen van haar dat ze het nooit droog kan houden wanneer haar vader dit nummer zingt omdat ze heel veel van zichzelf herkend in het nummer. Ook zonder het hele verhaal te kennen kun je zien dat ze veel hebben meegemaakt maar er altijd voor elkaar zullen zijn.
De gevoelige manier waarop Robert het nummer “Deveny” ten gehore brengt verraad dat ook hij persoonlijk iets met het nummer heeft. Erg mooi om de sterke band te zien tussen vader en dochter.

Na dit super gevoelige en emotionele nummer krijgen we “Heb je even voor mij” , de mega polonaise feesthit van Frans Bauer, wat een overgangetje he?
Bij de retorische vraag van Robert “zo welk nummertje zullen we nu eens gaan doen” schreeuwen dochter Denise en ik vrijwel gelijk “Hilf mir!”. We krijgen meteen waar we om vragen en ook iemand die vraagt om Peter Maffay’s “Du” word op haar wenken bediend. Robert lijkt inmiddels wat minder zenuwachtig te zijn want het valt op dat hij nu wel de hoge noten pakt en deze moeiteloos haalt. Tijdens zijn eerste setje durfde hij het nog niet aan.
Als laatste komt het nummer waar het allemaal mee begon “Als je gaat” maar als hierna de hele zaal “Zugabe, Zugabe, Zugabe!” schreeuwt word er echt afgesloten met “Ein Festival der Liebe”.

   Een super gezellige en geslaagde CD presentatie van Robert Caarels.
   Rest ons nog u even te vertellen waarom er maar drie artiesten waren vandaag.
   Vaak zien we bij Cd presentaties dat er wel 8, 9 of zelfs 10 artiesten komen zingen en de artiest die de Cd presentatie geeft
   een beetje onzichtbaar word in het hele feestgedruis. Ook Robert en zijn management hebben dit ingezien en hebben daarom
   besloten geen kwantiteit maar kwaliteit neer te zetten. Op deze wijze blijft de artiest waar het allemaal om draait, in dit geval
   Robert Caarels, het middelpunt van de avond en ook dan kan het een heel groot succes zijn, dat hebben ze wel laten zien.
   Apart? Misschien...., maar Robert is ook apart dus het past bij hem. Hij heeft vanavond laten zien tussen “de groten” thuis te
   horen en onderscheidde zich heel duidelijk van de vele onbekende regionale artiesten.
   Die gunnen we het ook, laat daar geen misverstanden over begaan maar deze Petje Pitamientje gaat er zeker komen.