Eenmaal binnen is het al aardig druk aan het worden en de binnenkomende stroom mensen lijkt voorlopig nog niet te stoppen. Ook aan de promotie van het evenement zal het niet liggen vandaag. Nog voor 20.30 uur zijn er al naar schatting een kleine 150 mensen binnen. We mogen ons ook begeven in de artiestenruimte en treffen daar de leden van de Queen Tribute band. Een mooie gelegenheid om alvast de juiste namen van de bandleden te noteren. Ondertussen wordt de muziek in de zaal verzorgd door DJ Funky $. Dat laatste teken bleek na enig zoeken de shift F4 knop te zijn anders had hij gewoon DJ funky S. geheten. We horen de knijperts van hits uit de jaren 80 en 90 één voor één voorbij komen en hoe mooi ze ook mogen zijn en hoe lang je ze ook niet gehoord hebt, het doet je toch pijnlijk beseffen dat je een dagje ouder wordt bij het herkennen van al deze nummers.

Rond 21.15 stroomt het podium vol met muzikanten. Cafe Cabana blijkt te bestaan uit maar liefst 10 bandleden. Hou u vast, daar gaan we: Katell Chevalier (zang), Corinne Weijschedé (zang), Jimmy Maulani (zang), Bas Hardon (tenor/altsax), Lars Muller (gitaar), Edward Beemster (bas), Jeroen Strengers (percussie), Jan ter Maat (drums), Maurice oude Booyink (toetsen) en tot slot eerder genoemde Erwin Agterhuis (trompet).
Met al deze muzikanten en hun instrumenten kunt u zich voorstellen dat het podium aardig gevuld is en je nog aardig je best moet doen om bijvoorbeeld de drummer, die achter de anderen zit, op de foto te krijgen. Maar Benno zou Benno niet zijn als hij daar geen oplossing voor wist te vinden en dus jat hij het eerste de beste huishoudtrapje dat hij ziet liggen. Even dachten we dat hij de boel ging sausen of ander schilderwerk ging verrichten maar nee, het was een ideale manier om toch over de andere leden heen te komen voor de foto’s.

Het bezoekeraantal is inmiddels gestegen tot tussen de 300 en 350 man en da’s natuurlijk geen verkeerde opkomst.
Cafe Cabana blijkt een zeer ervaren en veelzijdige band te zijn met fantastische nummers die bij iedereen wel herkenning op roept. Er zijn maar heel weinig nummers die we niet kennen en dat zijn voornamelijk enkele Latijns Amerikaanse nummers maar nummers als “I’m so exited” van de Pointer sisters, “Gimme gimme gimme” van Narada Michael Walden en Patti Austen of “The edge of heaven” van Wham, die kent toch iedereen?
Ook wat recentere songs komen voorbij. Zangeres Katell zingt Objection (tango) van Shakira en doet dat erg goed. Via België en Parijs is ze sinds 2006 in Enschede en studeert ze aan de popacademie waar ze hoopt in 2010 afgestudeerd te zijn.

Zangeres Corinne houdt gewoon heel erg van zingen. Na verschillende talentenjachten en  bandjes vind ze bij Cafe Cabana de Soul die ze zocht en zo graag voelt want wanneer ze zingt is ze altijd happy.
De hits vliegen je één voor één om de oren. “The rythym of the night” van El deBarge, en “You’re a friend of mine” de hit uit 1985 van Narada Michael Walden and Jeffrey Cohen maar ook eendagsvliegen (bands die slechts één grote hit scoorden) en platen die we al lang weer vergeten waren komen vanavond nog eens voorbij. Een mooi voorbeeld daarvan is “Maldon” van Zouk.

Ondertussen wordt er in de artiestenruimte al warm gespeeld door de gitarist van de Queen tribute band. En voor wie denkt dat hij dat doet met een verpletterende evergreen of een kippenvel bezorgende ballad, die hebben het mis. Nee, hij past zich aan de tijd van het jaar aan want we moeten ons sterk vergissen als we hier niet “Zie ginds komt de stoomboot” horen! Na wat gelach van  onze kant laat hij wel even zien dat hij ook wat anders in petto heeft. Dat belooft wat te worden straks.
We horen een hoog operagezang uit de toiletruimte. Dat kan twee dingen betekenen. Of iemand is erg verkeerd terechtgekomen op de kraan van de wasbak of Linda Kinsbergen is inmiddels gearriveerd. Het laatste is gelukkig het geval. Zij zal de rol vervullen van Montserrat Caballé in het duet met Freddie Mercury tijdens het nummer “Barcelona”

Buiten is het erg koud maar binnen des te heter want “Feeling hot hot hot” schalt door de zaal. Cafe Cabana stoomt door, om het maar even in de sinterklaassfeer te houden. Inmiddels hebben de meesten zich niet meer kunnen bedwingen om te blijven zitten en wordt er flink gedanst en bewogen op de dansvloer. Ook de laatsten worden over de streep gehaald met het nummer “Get on your feet” van Gloria Estefan en hiermee is het officieel bevestigd: het is een feest dat zijn weerga niet kent en het wordt alleen maar gekker.
Ook worden we nog even verwend met een Nederlandstalig nummer.
Natuurlijk wel één uit de eindjaren ’80. Het is: “Ik kan het niet alleen” van de Dijk.

Dan is het weer tijd voor de Drive inn show met DJ Funky shift F4. also known as Funky $. We kennen deze grappenmaker nog uit de Skihut tijd waar hij geruime tijd als DJ heeft gedraaid en verwachten elk moment een jingle met “We gaan naar de kloootteeee!”  of “Heeft iedereen wat te zuipuuuhh? Maar die blijven vanavond uit. Ook hij is vandaag in een andere rol en al is hij er niet mee opgegroeid gezien zijn leeftijd, toch geniet hij zichtbaar van de jaren ’80 en ’90 muziek en ik moet toegeven: hij beweegt een stuk beter dan Benno en ik samen. Dan is het eindelijk zover. Het heeft even geduurd maar daar staan ze dan toch maar mooi: de Queen Tribute Band. De band bestaat uit 5 bandleden. Daar gaan we weer: “ Dennis Grefhorst (gitaar), Timothy Drake (zang), Sjors Buiting (bas), Niels Muller (toetsen) en Bo Moelker (drums).

Ze openen hun act met “One Vision” gevolgd door “ Tie your mother down”. Voor mij persoonlijk niet echt de bekendste nummers van Queen maar de fans kennen ze allemaal uit hun hoofd en ook Queen fan Ronald die met ons mee is gekomen staat als haantje de voorste mee te zingen met het hele gezelschap.
Het is een concertachtig tafereel. Inclusief de gillende fans die zich vastklampen aan het been van de zanger. Erg mooi gespeeld dames. Dan komen de voor mij bekende hits: “Radio Ga Ga”, “Don’t stop me now”, “Under Pressure”, “Somebody to love” en “Love of my life”. Ze komen allemaal voorbij. Super hoe deze Tim niet alleen qua uiterlijk heel veel lijkt op de echte Queen zanger, maar ook zijn stem komt eng dichtbij de legendarische Freddie Mercury. Hoeveel tijd moet deze Timothy niet hebben gestoken in het bestuderen van alle bewegingen en houdingen van de zanger. Zelfs de capriolen met de microfoonstandaard zijn gelijk aan het origineel.

Net als we denken dat het niet mooier kan, komt “Too much love will kill you” met een gastoptreden van niemand minder dan de bekende Italiaanse Tenor Carlo Scibelli.
Scibelli’s carrière heeft hem gebracht tot veel van ’s Werelds grootste opera huizen.
Zo stond hij in Los Angeles, New York, San Fransisco, Berlijn en Buenos Aires en vandaag kan hij de Assinkhof in Enschede aan dat rijtje toevoegen. Zijn Filmdebuut maakte hij met zijn rol van operazanger in de bekende Barbara Streisand film “The mirror has two faces”
Carlo Scibelli is helemaal uit New York gekomen om er vandaag bij te kunnen zijn, wat toch wel iets zegt over de klasse en kwaliteit van de Tribute band.
De klanken komen recht uit Carlo’s hart, Dit is geen inleven in de muziek meer maar dit is emotie. Wat een wereldklasse staat hier op het podium. De tenor krijgt dan ook meerdere malen tijdens het nummer een groot applaus, met name bij de hoge uithalen.

Ook het volgende duet is verrassend en spectaculair. Samen met Linda Kinsbergen zingt Tim het nummer “Barcelona” en het is zo ontzettend mooi dat het je zelfs nog kippenvel bezorgt op de warmste zomerdag van Al Aziziah in Libië. Linda is niet zomaar de eerste de beste. Ze studeerde aan het Conservatorium Saxion Hogescholen in Enschede waar zij in 2004 haar Bachelordiploma haalde. Haar vervolgstudie aan de Messiaen Academie tot Uitvoerend Musicus, met als specialisatie Zang en Acteren, rondde zij in 2006 succesvol af. Dat u het even weet! Na Brian’s Rock solo waarbij Dennis laat zien toch echt zijn gitaar te beheersen, is het tijd om de handjes even te laten wapperen met “We will rock you” en de hits blijven komen. “It’s a kind of magic” en dan het Wilhelmus?? Ja inderdaad Tim staat met ontbloot bovenlijf gewikkeld in een Nederlandse vlag op het podium en het publiek vindt het allemaal even prachtig. Met de handen op het hart wordt het Wilhelmus luidkeels meegezongen en dan is het tijd voor hun laatste nummer (denken ze) “We are the champions”

Ze bedanken de mensen voor hun komst maar niemand die het hoort of zelfs maar luistert want het enige dat klinkt is “We want more, we want more!”
Wij willen ook more want we hebben de grootste hit nog niet gehoord “I want to break free”.
U weet wel, die met die clip waarin een als huisvrouw verklede Freddie Mercury aan het stofzuigen is. Het is dan ook het eerste nummer van de “Zugabe” en al hebben we dan geen Freddie Mercury met een stofzuiger, wel hebben we een trafestiet met een plumeau.  Bijna hetzelfde.
Een erg leuk bedacht item tijdens dit nummer en hij doet het erg goed. Persoonlijk zou ik binnen een minuut mijn nek breken op zulke hakken maar nou was ik ook niet echt van plan om die aan te trekken dus dat scheelt.
Als echte laatste nummer brengt de Queen tribute band ons het nummer “Crazy little thing called love” en we horen nogmaals hoe goed de stem van de Enschedese Timothy in de buurt komt van de echte Queen zanger.